Onbewust bekwaam

Sinds ik me ervan bewust ben moet ik er steeds om lachen. En jij wellicht vanavond en morgen ook. Elke dag leg ik dezelfde route af. Ik heb er niet voor geleerd, geen cursus voor gevolgd en geen boeken over gelezen.

Het zullen de hersenen zijn die dagelijks mijn handen dezelfde signalen geven. Ik heb het over wattenschijfjes en tonic. Hoe ik een gedrenkt wattenschijfje over mijn gezicht wrijf. Niet zomaar. Nee, elke dag exact met precies dezelfde veegjes rechts, overpakken naar links, rond het oog, oor, terug over pakken, andere oor enzovoorts.

Vanaf het moment dat het me is opgevallen let ik erop bij de dagelijkse routines. Haren borstelen, aardappels schillen, veters strikken of simpel een handdoek opvouwen, echt alles doe je steeds op exact dezelfde manier.

Het zijn gewoontes die je eigenlijk pas bemerkt als iets niet meer kan. Bijvoorbeeld wanneer je gewond bent aan je ‘goede’ hand of wanneer je iets verplaatst zoals een prullenbak. Hoe vaak loop je dan niet naar de verkeerde kant van je keuken?

We zijn ons meestal niet bewust van bepaald gedrag en zeker niet dat we dit dagelijks exact hetzelfde uitvoeren. We hebben ons dit bewust of onbewust aangeleerd. Ik hoef jou niet te vertellen hoe je je gelaat reinigt en een wattenschijfje gebruikt. Ik weet zeker dat je de komende keren zult opletten of jij ook steeds precies hetzelfde doet.

Hoe zit het met de klant? Degene waarvan je steeds met je handen in het haar zit. Zijn haar reiniging en pot crème nu nog steeds niet op? De weg naar de behandelstoel weet ze feilloos te vinden, maar een nieuwe intake vindt ze minder interessant. Ze voelt al aan dat ze dan weer advies krijgt en wat dat betekent.

Bij deze klant zit de gewoonte van thuisverzorging niet in het systeem. Ze heeft het zichzelf niet aangeleerd of ziet de noodzaak er niet van. Moeten we deze klant nu iets aanleren of afleren? Het voorbeeld van de prullenbak is precies wat bij de klant gebeurt op gebied van huidverzorging. Na aanschaf van producten stapt zij onder de douche en vindt toch water als reiniging prima en de crème verschuift steeds verder naar achteren op het planchet. De oude routine neemt het over.

We kunnen helaas niet de hand van de klant vasthouden. Wat helpt is het een keer samendoen, zoals in een workshop. Meer impact maak je met ‘de waarom’. Wanneer de motivatie sterk is, wordt het veel gemakkelijker een nieuwe gewoonte aan te leren. Hier kun je gebruik van maken tijdens de intake. En dan niet het verhaal dat een schone huid beter opneemt. ‘De waarom’ is de pijn van de klant, namelijk de huid die er steeds ouder uit gaat zien. Dáárvoor zij we wel bereid om gewoontes aan te passen.

Belangrijk is nu om de klant door de fase van bewust onbekwaam te loodsen naar bewust- of onbewust bekwaam. Dat het op de automatische piloot gaat, nét als bij ons. Veel plezier vanavond met je wattenschijfje!


Aletta de Rooij,
Businessinspirator &
Saloncoach Partners
in Crème